Ο Γιώργος Σπηλιώτης γεννήθηκε στο Ρατζακλί της Κεφαλλονιάς. Παρασυρόμενος από τον ενθουσιασμό της νεότητας, πήρε τον δρόμο των πλατιών οριζόντων.

Από τη γέφυρα του πλοίου ο εικοσιτετράχρονος υποπλοίαρχος ατενίζει και χαίρεται τους ορίζοντες με τα χρώματα του λυκαυγούς και τα ρομαντικά δειλινά, που μόνο η θάλασσα ξέρει να χαρίζει απλόχερα στους εραστές της.

Οι ανησυχίες του όμως τον έκαναν να δει τη στενότητα «της γραμμής των οριζόντων» του Καββαδία.

Θαυμάζοντας το πλοίο ως κατασκευή, τα λιμάνια και τις διώρυγες που έλαμπαν φωταγωγημένα τη νύχτα, γοητευμένος από τις κρεμαστές γέφυρες και την αρχιτεκτονική των κτιρίων ανά τον κόσμο, ερωτεύτηκε την επιστήμη Structural of Εngineering. Έτσι, ύστερα από επτά ολόκληρα χρόνια κοντά στη μεγάλη του αγάπη, αποχαιρέτισε για πάντα τη θαλασσινή ζωή και βρέθηκε στα θρανία του Πολυτεχνείου R.P.I. στην πόλη Tρόυ της Νέας Υόρκης. Επτά χρόνια αργότερααποφοίτησε με το πτυχίο Doctor of Philosophy in Structural Engineering.

Στο ποιητικό προσκήνιο παρουσιάζεται το 1980. Τα ποιήματά του, εμπνευσμένα από τη θάλασσα, γεμάτα αρμύρα, μιλούν για τη θαλασσινή ζωή, τα τερτίπια της θάλασσας, τους καημούς της ξενιτιάς και τον νόστο.

Kυκλοφορούν από τις εκδόσεις μας: