Η Α. Πολάτου-Βαγγελάτου είναι Κεφαλλονίτισσα ζωγράφος, συγγραφέας. Ζει και εργάζεται στο νησί συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Έχει ιδρύσει την γκαλερί «Πολύμνια» στο Αργοστόλι και εκεί διδάσκει σχέδιο στους υποψήφιους των Πανελληνίων εξετάσεων στην Αρχιτεκτονική και στις Τεχνικές Σχολές. Εκεί παρουσιάζει και στο κοινό τη ζωγραφική δουλειά της κατά τους θερινούς μήνες.

Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 2007 με την έκδοση του πρώτου μυθιστορήματός της Μάτια μου γλυκά, φως μου εσύ. Το 2011 άρχισε δημοσιεύει βιβλία της από τις Εκδόσεις «Πικραμένος». Έτσι κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματά της Μόλις σκότωσα τη σκιά μου (2011), Αυτός ο μπόγος είναι γεμάτος με όνειρα (2012), Τα ανώνυμα γράμματα έγιναν κατακόκκινα (2013), Κάτω από τη σκιά της χρυσόσκονης (2016).

Η μάθηση, η αγωγή και η πειθαρχία για την επίτευξη των στόχων της, τόσο στη ζωγραφική όσο και στον αθλητισμό (μαραθωνοδρόμος), υπήρξαν αναγκαία. Το τυχαίο,το επίπλαστο και η σύμπτωση δεν υπήρξαν παράγοντες σημαντικοί για την ολοκλήρωση του σκοπού της. Εκείνο που ενστερνίστηκε από τη νεαρή ηλικία ήταν η προσπάθεια με πολλή δουλειά. Εάν η επιτυχία έχει εν μέρει επέλθει, αυτό μέλλει να κριθεί, και κρίνεται από το φιλότεχνο και το αναγνωστικό κοινό.

Από την ίδια ομολογείται ότι η μεγαλύτερη ικανοποίηση και ευτυχία στη ζωή της ήλθε με τη γέννηση της εγγονής, της Δανάης.

Με τη συγγραφή και του τέταρτου μυθιστορήματός της έκλεισε μια παρένθεση στις καλλιτεχνικές της ανησυχίες, που ολοκληρώθηκε από το 1990 έως το 2000. Τη δεκαετία αυτή την αφιέρωσε εκπληρώνοντας μιαν αγάπη που είχε πάντα στον γραπτό λόγο, διακόπτοντας τις πολλές εμφανίσεις της με εκθέσεις στη ζωγραφική.

Η συγγραφέας αποτυπώνει τις σκέψεις της καθημερινά στο χαρτί, όταν η ίδια ή οι ζωγραφικές παραστάσεις της δεν μπορούν να δείξουν τις πληγές των αδυνάτων. Στη ζωγραφική απεικόνιση, η εξήγηση και ο προβληματισμός είναι θέμα κυρίως του θεατή και λιγότερο του δημιουργού.

Κατά την πορεία της στα εικαστικά είχε την τύχη να παρουσιάσει έργα μεγάλων διαστάσεων με τρεις δικές της τεχνικές: [1] την ανάλυση τουφωτός και την αντανάκλαση της ακτινοβολίας των μοντέλων (λάδια σε μουσαμά), [2] τις προσωπικές μεικτές τεχνικές με ρευστά ακρυλικά χρώματα και ακουαρέλες, και [3] την ξυλογραφική-κοπτική «χωρίς ουρανό» και «χωρίς φόντο» με ακρυλικά και λάδια.

Οι εκθέσεις της στο εξωτερικό (έντεκα τον αριθμό, σε Ευρώπη και Αμερική) και στην Ελλάδα (είκοσι δύο), πάντα με το όνομα «Πολύμνια», έτυχαν πολλών ευμενών σχολίων και κριτικών από ειδικούς της Τέχνης.



Kυκλοφορούν από τις εκδόσεις μας: