Μεθυσμένα Καράβια
Ωδή στην Καβαφική Αλεξάνδρεια
Βικτωρία Γ. Αγγελοπούλου
Πάτρα: Εκδόσεις «Πικραμένος», 2014
256σ.· 14x23,5εκ.
ISBN 978-960-6628-55-9
Βιβλιοδεσία/Εξώφυλλο: Μαλακό
€ 14,00  Αγορά  





Εφημερίδα ΒΗΜΑ, 21-7-2013

Η Τέχνη, η κάθε μορφή Τέχνης που εκπληρώνει το σκοπό της, πρέπει να σε παίρνει μαζί της. Πρέπει να σε αναγκάζει να πάψεις να είσαι τρίτος παρατηρητής, και να σε κάνει συνένοχο-συμμέτοχο. Πρέπει να σου άφησε ισχυρή επίγευση, όπως ακριβώς ένα εκλεκτό κρασί. Όταν τελείωσα τα Μεθυσμένα Καράβια, όλα αυτά είχαν συμβεί: Είχα παρασυρθεί κι εγώ. Ήμουν δίπλα στη Σεμέλη, ταξίδευα μαζί της, αγωνιούσα στο πλάι της, προσπαθούσα να φτάσω, μαζί της, στο τέλος της αναζήτησης που, για τη Σεμέλη Ντιντιέ, λαμβάνει χώρα σε δύο διαφορετικά επίπεδα: Στο προφανές εξωτερικό, η Σεμέλη αναζητεί τις ρίζες της εν μέσω ενός εκλεπτυσμένου κοσμοπολιτισμού που υπηρετείται από την επιλογή τοποθεσιών όπως η Όαση της Σίουα, το Κάιρο, η Αλεξάνδρεια, το Παρίσι.

Ενός κοσμοπολιτισμού χαραγμένου βαθειά από τη Μαγεία, τον Έρωτα, τη Λαογραφία, την Ιστορία, Μύθους και Θρύλους, τη μουσική του Mozart, αλλά, πάνω απ’ όλα, την καταλυτική ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη, η οποία, σε ρόλο παρεμβατικού Χορού, προωθεί αέναα τον Μύθο.

Στο βαθύτερο, εσωτερικό επίπεδο, η Σεμέλη Ντιντιέ κατέρχεται, σταδιακά, στον εντός της Λαβύρινθο, και αντιμετωπίζει τον εαυτό της, τα όριά της, τις χίμαιρές της, τα αδιέξοδά της. Και, εκεί, στο βάθος του εαυτού της, θα συμφιλιωθεί με το είναι της, θα πορευτεί προς την Αρμονία...

Γιώργος Κυριακόπουλος
Λέκτορας Διεθνούς Δικαίου Νομικής Σχολής Αθηνών,
Διδάκτωρ Νομικής
Πανεπιστημίου Panthéon–Assas Παρισίων




Η περιγραφή της καβαφικής Αλεξάνδρειας και γενικότερα της Αιγύπτου γίνεται μέσα από λυρικές περιγραφές που αποδίδουν τον λογοτεχνικό μύθο της θρυλικής πόλης και εν γένει το μυστήριο και την ηδυπάθεια της Ανατολής. Τα ιστορικά και πραγματολογικά στοιχεία ενσωματώνονται με ανεπαίσθητο τρόπο στη μυθοπλασία, ενώ κυριαρχούν οι διακειμενικές αναφορές και οι ποικίλες λογοτεχνικές απηχήσεις.

Αναδεικνύεται η μακραίωνη ιστορία της Αιγύπτου σε συνδυασμό με τα πλούσια πολιτισμικά στοιχεία της ελληνικής αρχαιότητας και της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Η συγγραφέας αναδεικνύει τη βασική ιδέα ότι η Αίγυπτος και Ελλάδα είναι «αδελφές φυλές», κοιτίδες πολιτισμού, οι οποίες μεταλαμπαδεύουν διαχρονικά τα φώτα τους η μια στην άλλη.

Απόσπασμα Πρακτικών Κριτικής Επιτροπής
ΚΘ’ Λογοτεχνικού Διαγωνισμού 2011
του Φιλολογικού Συλλόγου
«Παρνασσός»